مداد بحرو بياض زمين وفا ننمايد * گهى كه نامه به‌سوى تو بيوفا بنويسم نه بحر ماند ونه برّ ، نه خشك ماند ونه تر * اگر شكايت دل را بمدّعا بنويسم چه بر ذكاى تو هست اعتماد هيچ نگويم * ز مدّعا ترنم دم همين دعا بنويسم نمىشود كه شكايت ز دست تو نكند فيض * شكايتى بلب آرم ولى دعا بنويسم فأجابه المولى المتقدّم إلى ذكره الإشارة بهذه العبارة : دلم خوش است اگر شكوه گر دعا بنويسى * كه هرچه تو بنويسى بمدّعى بنويسى چه شكوه‌ى توبه است از دعاى هركه بجزتست * چه حاجت است كه زحمت كشى دعا بنويسى هزار سأله وقاقى مرا بس است كه گاهى * كنى وفا ومرا نام بيوفا بنويسى تراست خامه‌ى جادو زبان عجيب نباشد * اگر شكايت بيجاى من بجا بنويسى تو گر شمائل خوبى رقم كنى بتوانى * كه هم كرشمه نگارى وهم ادا بنويسى كتاب درد دلم مشكل است مشكل مشكل * اگر تو گوش كنى تا بر أو چها بنويسى